W 2007 zmarło około 9 milionów dzieci poniżej 5. roku życia . Choć statystyki, o których mowa we wstępie do tegorocznego raportu ONZ dotyczącym realizacji Celów Milenijnych, maleją, bo liczba ta to ponad 3 miliony mniej niż 17 lat wcześniej, sukces jest połowiczny. Ta liczba to nie suma pieniędzy, kilometrów ani lat. Za nią stoją pojedynczy, konkretni ludzie, dzieci, które nie rozumieją, co się dzieje. Śmierć 9 milionów dzieci to 9 milionów dramatów. 9 milionów to jedna czwarta liczby mieszkańców Polski.
Czy wiesz, że...
Wielu z nas być może nie ma pojęcia co stało się 10 lat temu w Nowym Jorku podczas 55 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. A szkoda, bo przyjęta tam Deklaracja mogła i chyba wciąż może stać się przełomem dla naszego świata, szczególnie jego biedniejszej części. No właśnie – nic o tym nie wiemy, bo należymy do bogatej części naszego globu. Reszta nas nie obchodzi! A może warto wiedzieć jak wygląda sytuacja świata, w końcu to nasz wspólny świat!!!
Pomysł zorganizowania misyjnej pielgrzymki urzeczywistnił się – i tak, ośmioosobową grupą w sobotę 24 lipca wyruszyliśmy w drogę z ul. Skośnej, by przez 8 dni pielgrzymować na Jasną Górę. Szlak Orlich Gniazd, który, wyznaczał naszą trasę, zaczyna się na obrzeżach Krakowa, a kończy w Częstochowie. W drodze rozważaliśmy temat: „Droga przez pustynię – moja droga”.
Kiedy zewsząd napływają wiadomości dotyczące mundialu w Afryce, przypomina mi się krótka rozmowa sprzed ponad dwóch lat. Na górskim szlaku w Tatrach dwóch młodych ludzi rozmawiało o piłce. Jeden z nich emocjonował się, że mundial 2010 będzie w Afryce. Drugi nie mógł w to uwierzyć. Jak w Afryce? To jak oni tam będą grali w taki upał? Przecież Europejczycy nie przywykli... A jednak Afryka.
W tym tygodniu mija 30 lat od początku wojny domowej wszczętej przez Świetlisty Szlak, która to wojna wstrząsnęła Peru XX wieku jak żadna inna tragedia. Pierwszą kwestią historyczną są powody tej walki. Tak jak sami terroryści przyznali, wobec Komisji dla Prawdy i Pojednania, chodziło o pobudki ideologiczne. To maoizm skłonił ich do podjęcia decyzji o chwyceniu za broń nie przejmując się „krwawą łaźnią”, która była oczywistą tego konsekwencją. Jednak ten ruch nie mógłby rozwinąć skrzydeł gdyby nie inny czynnik, który wykracza poza samą partyzantkę Świetlistego Szlaku. Tym czynnikiem były upokorzenia społeczne i niepohamowany rasizm, które uczyniły z większości Peruwiańczyków grupę ludności znieważoną i gotową, aby wybuchnąć w którymkolwiek momencie.
