KOMBONIANIE

Kiedy przebiegam pamięcią po wydarzeniach, które miały wpływ na moje misyjne powołanie, to dziś z perspektywy lat mogę powiedzieć, że dokonywało się to bardzo spokojnie wręcz "żółwim tempem". Myśl o pracy na misjach przyszła do mnie po skończeniu szkoły średniej. Pamiętam, zapisałam się wówczas na kurs francuskiego właśnie z myślą, że przyda mi się on na misjach. Potem rekolekcje w Otwocku u Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi, tam spotkałam starszą siostrę, która ponad 30 lat pracowała na misjach w Chinach i znów rodziły się myśli o misjach. To był pierwszy „płomyk” misyjny, który zapalił się w moim sercu.

Już po świętach i można powiedzieć, że nasza TUCUMowska akcja „Mikołaj w Afryce” zakończyła się. Ale ponieważ wciąż przychodzą wasze ofiary na konto – chcemy przedłużyć tę akcję, tak by każdy kto chce się włączyć w pomoc najbiedniejszym miał ku temu szansę. Już teraz jednak chcemy podziękować wszystkim tym którzy wsparli nasz projekt. Dzięki wam uzbieraliśmy już 3220 zł.

Tutaj, w Korogocho, w środku walki, coraz wyraźniej wierzę, że ten nasz kryzys jest ekonomiczny i finansowy, ale to nie jest kryzys człowieczeństwa. My, ludzie z dwudziestego pierwszego wieku jeszcze mamy w sobie tyle dobroci, taki potencjał solidarności, że na pewno znajdziemy wyjście z tej sytuacji. Mamy jeszcze wartości w sobie, które “profit-myślenie” próbowało wiele razy zniszczyć, ale bez sukcesu. Ludzkość zawsze potrafiła odnaleźć siebie w najtrudniejszych sytuacjach, i tak będzie i teraz. To nie jest naiwny optymizm, tylko wiara we Wcielenie naszego Boga: Bóg wszedł w nasz świat i właśnie stąd, jako jeden z nas, chce nas ratować.